წმიდა მამათა გამონათქვამები მარხვის შესახებ. ბრძანებს უფალი პირითა ისაია წინასწარმეტყველისათა:

,,წმიდა ჰყავ მარხვა, ჰქადაგეთ მსახურება” ცხადად სჩანს, რომ უფლისაგან არის მარხვა მოცემული... ოთხი კავშირი: ცეცხლი, წყალი, მიწა და ჰაერი ხორცს შეამტკიცებს, ასევე კავშირი ოთხი სათნოებისა - სიბრძნე, სიმხნევე, სიწმინდე და სიმართლე შეამტკიცებს სულსა და ამათდა შესაწევნელად მარხვა მოგვცა ღმერთმა. როგორც უსაზრდელოდ ხორცი მოკვდება, ასევე მოკვდება სული - თვინიერ მარხვისა.
წმ. ამბროსი ჭყონდიდელი

მარადის ნაყროვანება არა არს გონებრივი მოქალაქეობა, არამედ მძოვართა ოთხფეხთა თანასწორობაა, უზომო ჭამითა და სმით უმრავლესობა სენთა მიერ მრავათა უდროვოდ დაიმკვიდრეს საფლავი... ვისაც გიყვართ სიცოცხლე, გიყვარდეთ მარხვა. ძალისაებრ თქვენისა...
წმ. ალექსი ბერი (შუშანია)

ვინაიდან არ ვმარხულობდით, გამოგვაძევეს სამოთხიდან! ამიტომ ვიმარხულოთ რათა კვლავ შევიდეთ სამოთხეში.
წმ. ბასილი დიდი

მარხვა ხორცისა საზრდოა სულისა.
წმ. იოანე ოქროპირი

შეუძლებელია, რომ ცეცეხლი წყალში ენთოს, ასევე შეუძლებელია სინანული - მარხვის გარეშე.
წმ. იოანე ოქროპირი

გემოთმოყვარეობა მრუშობის დედაა.
(ძველი პატერიკი)

გაიხსენე, რომ ადამი სამოთხეში შენზე ნაკლებად სრულყოფილი არ იყო. იფიქრა, რომ შეიძლება მარხვის გარეშეც იოლად გამოსვლა - და რა გამოვიდა ამით?
წმ. იოანე ოქროპირი

ლოთი შუაგულ სოდომში ყვაოდა სათნოებებით, სოდომის გარეთ კი შეწყვიტა მარხვა და შედეგად რა მოხდა?!
წმ. იოანე ოქროპირი

დროდადრო იმარხულე საზრდელისაგან ხოლო თავშეუკავებლობისაგან - გამუდმებით...
ამბა სერაპიონი

მოერიდეთ მარხვა შეაფასოთ უბრალოდ საჭმელის თავშეკავებით. ისისნი, ვინც თავს იკავებენ საწმლისაგან და ცუდად იქცევიან, მიემზგავსებიან ეშმაკს, რომელიც თუმცაღა არაფერს სჭამს, არ წყვეტს ცოდვას.
წმ. ბასილი დიდი

ბატონობ სტომაქზე? იბატონე ენაზეც, რათა როდესაც რჩები ერთის მონა, მეორისაგან მეორისაგან განთავისუფლებაც არ იქნებოდა ურიგო.
წმ. ნილოს სინელი

და და მეგობარი მარხვისა არის ლოცვა, მარხვა, შეერთებული ლოცვასთან ის ორი ფრთაა, რომელსაც ადამიანი სასუფეველში აღყავს. გარეგნული მარხვა ყოველთვის არაა აუცილებელი, ხოლო შინაგანი მარხვა, ნებისმიერ დროს საჭიროა. სული ისე არაფერს არ ემორჩილება,როგორც ზომიერ საზრდოს.
ამბა პიმენი

ჩვენ იმისათვის არ ვცხოვრობთ, რომ ვჭამოთ, არამედ იმისათვის ვჭამთ, შესაძლებელი იყოს ცხოვრება და საკუთარი მოვალეობების შესრულება.
ამბა სერაპიონი

წიგნიდან - სულიერი მდელო